Airbus и Boeing ги менуваат своите производствени пристапи додека се подготвуваат за патничките авиони од следната генерација.
Двете компании поставија амбициозни производствени цели кои ќе ја трансформираат авијацијата, со фокус на нови материјали и напредни производни процеси кои би можеле да го редефинираат начинот на кој се прават авионите.
Во моментов, популарните модели како Airbus А320 и Boeing 737 доминираат на пазарот, што е потврдено од нивните книги за нарачки, но гореспоменатите компании вредно работат зад сцената за да ги создадат основите за нивните идни наследници.
Овие авиони со тесно тело од следната генерација нема да се појават на пазарот во скоро време, а предизвиците во синџирот на снабдување и потребата за напреден развој на моторот значат дека ќе чекаме уште неколку години за нив. И покрај ова, во тек е значајна производствена револуција.
На неодамнешната конференција во Париз фокусирана на композити, Airbus и Boeing ги открија своите извонредни амбиции за производство. Овие компании ги надградуваат своите синџири за снабдување за да го зголемат производството на 80 авиони месечно, што е двојно повеќе од сегашниот капацитет на Boeing и исто така повисоко од претходно одложената цел на Airbus за испорака на 75 авиони месечно.
Некои инсајдери во индустријата сугерираат дека има уште поамбициозни цели, при што дискусиите укажуваат на потребата да се испорачаат до 100 авиони месечно. Ова темпо значи производство на нов авион со 200 седишта на секои неколку часа.
Зголемувањето на производството има свои корени во напредокот во науката за материјали. Со децении, алуминиумот беше примарен материјал во производството на авиони со еден премин, но и двата производитела сега гледаат на композити, кои се широко користени во поголемите авиони како Boeing 787 и Airbus А350. Овие материјали нудат значителни придобивки, вклучувајќи значителна заштеда на тежина и подобрени аеродинамички профили, што може да резултира со помала потрошувачка на гориво, а со тоа и помали емисии.
Сепак, традиционалниот процес на производство на композити, особено долгиот третман со автоклав, претставува значајна пречка за производство од големи размери.
„Целта е да се препорача најдобриот пристап за преминување кон следната програма за авиони. Меѓу ветувачките материјали е и термопластиката“, рече Ренди Вилкерсон, претставник на Boeing во истражувањето предводено од американската вселенска агенција НАСА.
За разлика од традиционалните термореактивни композити, термопластиката може повторно да се загрее и преобликува.
Лукас Рапс од Германскиот аеро-вселенски центар ја истакна оваа флексибилност и рече дека способноста за топење и преобликување на термопластиката овозможува создавање на беспрекорни аеродинамички структури.
Сепак, таквите промени допрва треба да поминат низ ригорозни процеси за сертификација.
Покрај термопластиката, Boeing и Airbus истражуваат различни методи на производство, вклучително и композитни системи со побрзо стврднување и техники за инфузија на смола, кои би можеле да ја елиминираат потребата за обработка во автоклав.
Експертите од индустријата сугерираат дека идните авиони најверојатно ќе користат комбинација од овие технологии наместо да се потпираат само на една.
