Направен уред кој фаќа Wi-Fi сигнал дури и во нуклеарен реактор

Истражувачите развија специјален Wi-Fi приемник кој се спротивставува на екстремните нивоа на зрачење, отворајќи ја вратата за дигитализација на најопасните места на планетата.

Во светот на модерната технологија, навикнати сме да изгубиме сигнал поради подебел ѕид или близина на микробранова печка. Сепак, научниците ги поместија границите на она што е можно со конструирање на Wi-Fi приемник кој работи непречено во средина што би ја уништила стандардната електроника за секунди - во нуклеарен реактор.

Стандардните полупроводници, како оние во вашиот телефон или рутер, се исклучително чувствителни на јонизирачко зрачење. Честичките со висока енергија буквално ги „пукаат“ силиконските чипови, предизвикувајќи кратки споеви или трајно оштетување на податоците. Поради оваа причина, нуклеарните централи беа осудени со децении на километри кабли или роботика, кои, парадоксално, технолошки заостануваа зад остатокот од светот.

Тимот истражувачи користеше иновативен пристап во дизајнот на чипови. Наместо класичен силикон, фокусот е на компоненти отпорни на зрачење (rad-hard), но со клучна промена во архитектурата што овозможува одржување на стабилна безжична врска дури и кога уредот е бомбардиран со неутрони и гама зраци.

Овој приемник не е само за „сурфање на интернет“ во реакторот, туку има и критична примена:

Безжичен сензорски мониторинг: Следење на температурата и притисокот во реално време без потреба од дупчење на ѕидовите на реакторот за кабли.

Напредна роботика: Овозможува роботите за одржување да испраќаат видео со висока дефиниција од области кои се смртоносни за луѓето.

Брза дијагностика: Го намалува времето потребно за инспекција на постројката, што директно влијае на безбедноста.

Иако веројатно никогаш нема да ви треба таков уред во вашиот дом, значењето на ова откритие е огромно. Покрај нуклеарните централи, овој вид технологија е клучен за истражување на вселената. Електронската опрема на мисиите на Јупитер или Сатурн се соочува со слични нивоа на зрачење, а посилниот Wi-Fi би можел драматично да ја олесни комуникацијата помеѓу ровери и базни станици.