Можноста за живот надвор од Земјата со децении го освојуваше вниманието на научниците и јавноста, од потрагата по егзопланети погодни за живот до мистериите на меѓуѕвездените комети. Сепак, експертите сè повеќе истакнуваат дека полесно би можеле да пронајдеме вонземски живот во нашиот сопствен „двор“.
Таа надеж беше оживеана во среда кога беше објавена студија која открива дека Енкелад, шестата најголема месечина на Сатурн, испушта поширок спектар на молекули базирани на јаглерод отколку што се сметаше претходно, што ја прави еден од водечките кандидати за постоење на живот, пишува The Guardian.
Д-р Каролин Фрезине од Францускиот национален центар за научни истражувања истакнува зошто оваа ледена месечина толку ветува.
„Навистина ми се допаѓа Енкелад бидејќи ги има сите услови на истото место во исто време за да се развива и напредува животот“, рече таа. Фрезине објаснува дека Енкелад, покрај сложените органски молекули и океанот од течна вода скриен под неговата ледена кора, веројатно има хидротермални отвори кои служат како извор на енергија. Покрај тоа, pH вредноста, соленоста и температурата на океанот се во опсегот што се смета за соодветен за живот каков што го знаеме.
Иако научниците не се откажуваат од потрагата по живот надвор од Сончевиот Систем, Фрезине нагласува дека таков пристап има големи предизвици. Детектирањето живот на далечни егзопланети зависи од откривањето на хемиски потписи во нивните атмосфери, што значи дека животот би морало да биде толку распространет што ќе влијае на целата планета. „Мора да ја промени целата планета за да го видите на егзопланетата“, вели таа, додавајќи дека помалите, локализирани форми на живот би останале неоткриени. Постои дополнителен проблем: „Не можете да барате минат живот на егзопланета“.
Д-р Натали Каброл, директорка на Центарот Карл Саган во Институтот Сети, се согласува. „Проблемот со егзопланетите е што не знаеме многу за нивната околина“, рече таа. Спротивно на тоа, небесните тела во нашиот систем, како што е Енцелад, оддалечен 1,27 милијарди километри, можат да се изучуваат директно со испраќање сонди и инструменти. Идните мисии на НАСА и Европската вселенска агенција (ЕСА) до оваа месечина на Сатурн веќе се планираат.
Енкелад не е единствениот кандидат во нашето соседство; тука е и месечината на Јупитер, Европа, за која се верува дека крие океан под својата ледена површина.
„За мене, во Сончевиот Систем, таму ќе најдеме живот“, убедена е Фрезине. Научниците нагласуваат дека проучувањето на нашиот систем и потрагата по живот на егзопланетите не се меѓусебно исклучувачки, туку комплементарни. Сончевиот Систем служи како „природна лабораторија“ каде што можеме да собираме податоци, да тестираме теории и да градиме модели што ни помагаат да ги разбереме условите на световите надвор од нашите.
„Мислам дека потрагата во нашиот двор е добитна комбинација“, вели д-р Јерн Хелберт, раководител на Одделот за Сончев Систем во ESA. Тој додава дека Енкелад е совршен пример за тело кое ги има сите знаци на погодност за живеење што научниците ги бараат на далечните егзопланети.
Наоѓањето живот на Енкелад би имало огромни импликации.
„Сега, ако откриеме дека навистина има знаци на живот на Енкелад, тоа го прави пребарувањето надвор од нашиот Сончев Систем уште повозбудливо“, рече Хелберт. Од друга страна, ако се покаже дека нема живот и покрај идеалните услови, тоа би нè натерало да ја преиспитаме самата дефиниција за погодност за живеење. Како што заклучува Фрезине, наоѓањето живот било каде во нашиот систем би значело дека животот не е само случајна појава на Земјата.
„Она што е интересно е дека ако најдеме живот било каде на друго место во Сончевиот Систем... тоа значи дека не е случајна појава. Тоа значи дека е насекаде во галаксијата.“
