Мали фрагменти од древна вонземна технологија можно е да се расфрлани по површината на Месечината, а научниците во нова студија сугерираат дека наоѓањето на овие микроскопски реликвии би можело да биде релативно лесно.
Теоретската студија не тврди дека пронашла докази за постоење на напредни вонземни цивилизации; наместо тоа, нуди сосема нов начин за барање индиции за нивното постоење.
Наместо да слушаме радиосигнали од далечни планети, научниците предлагаат да ја „просееме“ месечевата прашина и да бараме остатоци од технологија што можеби патувала низ вселената милијарди години пред конечно да се смири на нашиот природен сателит.
За разлика од Земјата, Месечината нема функционална атмосфера или магнетно поле, поради што е целосно изложена на вакуумот на вселената. Како резултат на тоа, таа е постојано бомбардирана од метеорити, но исто така е погодена од постојан прилив на микроскопски честички од остатокот од Сончевиот Систем и пошироко. Бидејќи на Месечината нема вода или тектонско движење, оваа микроскопска материја се акумулира и останува на површината, целосно ненарушена, создавајќи единствена архива на галактичката историја.
Во новиот труд, кој беше објавен на серверот arXiv кон крајот на јуни, истражувачите тврдат дека дел од оваа прашина потекнува од ѕвездени системи надвор од нашиот и затоа може да содржи докази за одамна изгубени вонземни цивилизации. Студијата е доставена до International Journal of Astrobiology, но сè уште чека објавување.
„Месечината тивко акумулира материјал од вселената милијарди години, а голем дел од тој материјал е веројатно милијарди години постар од самата Месечина“, изјави водечкиот автор на студијата Луис Пино, планетарен научник на Универзитетскиот колеџ во Лондон и член на SETI (Потрага по вонземна интелигенција).
„Прашањето што го поставуваме е дали таа древна колекција може да содржи микроскопски траги од технологии што постоеле долго пред луѓето да погледнат кон небото“, додаде Пино.
Досега, потрагата по докази за напредни вонземни цивилизации, познати како „технопотписи“, главно се фокусираше на радиосигнали што би можело да бидат емитувани од населени егзопланети или хипотетички мегаструктури, како што се Дајсоновите сфери.
Сепак, ваквите сигнали би доаѓале само од активни цивилизации, а не од оние што исчезнале долго пред да можеме да ги видиме. Оваа нова идеја се темели на децении претходни предлози и го оживува концептот од 1990-тите години на украинскиот астроном Алекси Архипов, кој сугерираше дека Месечината можеби собира меѓуѕвездена прашина создадена од човекот. Во негова чест, авторите на студијата ги нарекоа овие хипотетички фрагменти „Архипови честички“.
Авторите на новата студија тврдат дека кога цивилизацијата исчезнува, трагите од нејзината технологија можат да преживеат и да завршат во вселената, или со распаѓање на мегаструктури и помали вселенски летала, или со моќни удари на астероиди врз некогаш населени егзопланети.
Откако ќе се најдат во вселената, ситни честички од метал или други вештачки материјали би можело да бидат исфрлени од нивните ѕвездени системи со моќни налети на ѕвездениот ветер и на крајот да се спуштат кон нас.
Користејќи компјутерски модели, тимот предвиде дека делови од технологија со големина до три микрометри (три милионити делови од метар, или околу три проценти од ширината на човечко влакно) можно е да ги напуштиле своите ѕвездени системи и да патувале низ меѓуѕвездениот простор до милијарда години.
Веќе знаеме дека меѓуѕвездената прашина може да навлезе во внатрешниот Сончев Систем, како што научниците ја пронајдоа во примероци собрани од површината на астероидот Бену, кој беше посетен од сондата OSIRIS-REx на НАСА во 2020 година.
До денес, ниеден лунарен примерок не содржел технопотписи. Сепак, научниците кои ги проучувале веројатно дури и не барале такви честички, а примероците биле премногу мали за да произведат значајни резултати, тврдат авторите на студијата. Тие веруваат дека примерок од еден кубен метар лунарен реголит може да биде доволен за да се пронајде барем еден технолошки фрагмент.
Тимот, исто така, предложи начини за пребарување материјали со помош на микроскопија, анализа на индустриски материјали и снимање со вештачка интелигенција.
Неколку претстојни вселенски мисии ќе соберат свежи примероци од површината на Месечината, вклучувајќи ја неодамна одложената мисија Chang'e-7 на Кина и идните мисии во рамките на програмата Artemis на НАСА. Овие примероци потенцијално би можело да содржат технопотписи, иако обемот на собраниот реголит ќе биде многу помал отколку што сугерираат истражувачите.
Затоа, можеби ќе треба да почекаме луѓето да воспостават трајна база на Месечината пред астронаутите да можат да соберат доволно материјал за соодветна анализа.
Како резултат на тоа, Институтот SETI, кој го води меѓународното пребарување на технопотписи, ја гледа новата идеја како многу ветувачка. Бил Дајмонд, претседател и извршен директор на Институтот SETI, кој не беше вклучен во новата студија, ја нарече идејата „извонредно оригинална и разумна“.
„Ова е нов додаток на методологиите за пребарување што се применуваат во потрагата по докази за технологија како индикатор за живот и интелигенција надвор од нашиот Сончев Систем и сме возбудени поради можноста да го оствариме тоа“, рече Дајмонд во соопштението.
Иако шансата да се пронајде дури и еден микроскопски вонземен артефакт е исклучително мала, потврдата за такво откритие би дала дефинитивен одговор на едно од најголемите прашања на човештвото - дали сме сами во универзумот.
Дури и ако ништо не се најде, самото пребарување би ги поставило првите квантитативни ограничувања на количината на технолошки материјал што потенцијалните цивилизации можело да го произведат за време на историјата на Млечниот Пат.
