На крајот Владимир Путин отстапи. Соочен со блокирање на бродовите кои превезуваат жито од Украина или премолчено признавање дека неговите закани се блеф, лидерот на Кремљ одлучи да не ја влошува глобалната криза со храна, пишува во својата анализа The Guardian.
Повлекувањето на Русија од договорот со кој се дозволува извоз на жито од Украина преку Црното Море се подготвуваше со недели. Русија се закани дека ќе го стори тоа по експлозијата на Кримскиот мост во октомври и повторно по нападот со беспилотни летала врз нејзината црноморска флота минатата недела.
Но, кога Русија конечно го суспендираше договорот, брзо стана јасно дека Москва нема план.
„Кремљ штотуку падна во замка од која не знаеше како да излезе“, напиша Татјана Становаја, раководител на аналитичката компанија R.Politik.
„Договорот за жито е суспендиран, но не е јасно како да се запре извозот на жито. Нема шанси. Само со воени средства, што не беше во нивните планови“.
На Русија можеби ѝ биле дадени приватни ветувања, вклучително и гаранции кои би можеле да ѝ помогнат да извезува сопствени земјоделски производи. Сепак, повлекувањето на Кремљ во голема мера покажува дека Путин може да биде принуден да отстапи кога ќе наиде на отпор и пркос. Знае да се повлече ако треба“, рече Становаја.
Соочена со украинска контраофанзива, Русија лансираше стотици проектили кон украинските електрани и друга клучна инфраструктура во последните неколку недели, со цел да ги потоне украинските градови во темнина и студ.
А западните лидери беа загрижени поради заканите на Русија дека ќе ги искористи сите средства што и стојат на располагање, вклучително и тактичкото нуклеарно оружје, за да ја обезбеди територијата што незаконски ја анектираше, пишува Гардијан.
„Рускиот уценувач е инфериорен во однос на оние кои се посилни и знаат јасно да го изразат својот став“, напиша Михајло Подољак, советник на украинскиот претседател.
Во овој случај, дејствијата на Русија, исто така, се заканија да ги налутат лидерите во Африка и на Блискиот Исток, на кои Путин се обиде дипломатски да им се наклони. Најавувајќи го обновувањето на договорот, турскиот претседател Реџеп Тајип Ердоган рече дека следните пратки на украинска земјоделска стока се наменети за Сомалија, Џибути и Судан.
А тука е и Ердоган, кој се појави како главен играч на моќ во преговорите за војната. Ердоган, исто така, имаше водечка улога во размената на затвореници во која Русија ги ослободи клучните украински команданти од Азовстал во Мариупол.
Како што Русија стануваше сè поизолирана, дипломатски и економски, влијанието на Турција очигледно се зголемуваше.
„Спомнав дека Анкара можеби ќе го има последниот збор овде, но не очекував дека ќе има толку големо влијание врз Путин“, напиша Андреј Сизов, шеф на SovEcon, фирма за истражување на земјоделскиот пазар. „Навистина се прашувам која е тајната на Ердоган“, додаде тој.
Во Русија, договорот за жито предизвика гнев кај поддржувачите на војната, кои ги отфрлија „писмените гаранции“ и, во некои случаи, ја обвинија владата дека ги продала своите војници.
„Не им е грижа за оваа војна! Парите се важни“, напишаа администраторите на популарниот профил на Telegram кој собира средства и опрема за руската армија. „Така размислуваат политичарите. А што се однесува до нашите војници кои за малку ќе загинаа во заливот во Севастопол, ги боли к*р“, напишаа тие.
