Нова студија покажа дека алкохолот игра многу поголема улога во формирањето на висцерални масти, или масно ткиво во пределот на стомакот, отколку што се мислеше претходно.
Возрасните кои пијат околу еден алкохолен пијалок дневно имаат поголема веројатност да акумулираат висцерални масти, што е тесно поврзано со срцеви заболувања и дијабетес тип 2. Студијата покажа дека алкохолот може да има значително влијание врз тоа каде се складираат мастите во телото, дури и кај луѓе кои немаат прекумерна тежина.
Наместо само да придонесува дополнителни калории, редовното пиење може да поттикне формирање на таканаречен „пивски стомак“, без оглед на вкупната телесна тежина.
Студијата, објавена во стручното списание International Journal of Obesity, анализирала речиси 6.000 возрасни лица на возраст од 25 до 75 години вклучени во Oxford Biobank, голема база на податоци дизајнирана широко да го одрази населението на Велика Британија. Учесниците пријавиле колку алкохол пиеле неделно, изразено во британски стандардни единици, каде што една единица е еднаква на осум грама чист алкохол.
Најмалку пиеле оние кои конзумирале до четири единици неделно, што е приближно еквивалентно на две чаши пиво или стандардна чаша вино. На другиот крај од скалата биле мажите кои пиеле помеѓу 17 и 98 единици неделно и жените кои пиеле помеѓу 10 и 50 единици. Во секојдневни услови, 17 единици неделно се еквивалентни на околу шест чаши средно јако пиво или чаша вино, или околу еден пијалок дневно.
Наместо да се потпираат на телесната тежина или обемот на половината, истражувачите користеле детални скенирања на телото за да видат како се распределени мастите низ целото тело. Овие DEXA скенирања, еден вид рендген, даваат прецизна анализа на основните компоненти на телото: масти, мускули и коски. Висцералните масти се од особена важност бидејќи ги опкружуваат клучните органи како што се црниот дроб и панкреасот, се значително поштетни од помеките поткожни масти и се тесно поврзани со срцеви заболувања и дијабетес.
Резултатите од скенирањето покажаа дека со зголемувањето на внесот на алкохол, се зголемил и процентот на висцерални масти. Оваа поврзаност остана присутна дури и откако во анализата беа вклучени фактори како што се возраста, пушењето, физичката активност, социјалниот статус и вкупната телесна маст. Мажите во групата со најголема консумација на алкохол имале до 13,5 проценти повеќе висцерални масти од оние кои пиеле најмалку, додека жените во групата со најголема консумација на алкохол имале зголемување од 17 проценти.
Стандардните мерки како што е обемот на половината честопати не успеваат да ги опфатат овие разлики, што значи дека многумина може да изгледаат здрави, а сепак да носат скриен ризик. Анализата, исто така, покажа дека како што луѓето добиваат на тежина, оние кои пијат повеќе имале поголема веројатност да складираат непропорционално повеќе масти околу нивните внатрешни органи, модел поврзан со повисоки стапки на срцеви заболувања и дијабетес тип 2.
Овие резултати се во спротивност со постојните упатства за консумација на алкохол. Во Велика Британија, NHS им советува на мажите и жените редовно да пијат не повеќе од 14 единици неделно, идеално распоредени во текот на неколку дена. Во САД, Центрите за контрола и превенција на болести го дефинираат умереното пиење како до еден пијалок дневно за жени и до два пијалоци дневно за мажи.
Сепак, новото истражување покажува дека дури и пиењето на тие нивоа може да го поттикне акумулирањето на метаболички штетни масти. Истражувачите нагласуваат дека студијата не може да докаже дека алкохолот директно го предизвикува овој ефект, бидејќи нивоата на консумирање биле самопријавени, а анализата не ги следела учесниците подолг временски период, ниту пак правела разлика помеѓу видовите алкохолни пијалоци. Сепак, бидејќи висцералната маст е еден од најсилните предиктори за срцеви заболувања и дијабетес тип 2, резултатите отвораат ново прашање за тоа дали одржувањето на витка линија навистина може да ги неутрализира скриените ризици од редовното пиење.
