Во празничниот период сè повеќе луѓе посегнуваат по алкохол за да се опуштат, но количината што некого може да го вброи во категоријата „тежок пијаница“ е помала отколку што се мисли. Луѓето обично ја проценуваат својата консумација според бројот на чаши, шишиња или лименки, но тоа дава погрешна слика.
Лекарката и професорка од Harvard Medical School, д-р Сара Вејкман, го објасни ова во разговор со Стивен Бартлет во подкастот The Diary of a CEO.
Разговарајќи со Бартлет, таа рече:
„Дел од предизвикот е што мислиме дека ќе биде 'само една пијачка'. Тоа е како кога ќе научите да читате големина на порција храна – порција сладолед е половина топка, не цела чаша. Истото важи и за алкохолот.“
Таа додаде:
„Во Обединетото Кралство, границите за низок ризик се мерени во единици алкохол – една единица е околу 10 милилитри чист алкохол. За да останете во таа категорија, треба да пиете помалку од 14 единици неделно.“
Покажувајќи на чашата вино на Бартлет, таа вели: „Во таа чаша има повеќе единици алкохол отколку што мислите.“
Бартлет на тоа одговори: „Значи, ако пијам чаша вино секој ден, тогаш сум над таа граница?“
„Би биле точно на граница“, вели лекарката. „Проблемот е што повеќето луѓе не се задржуваат само на една чаша.“
Зголеменото консумирање алкохол е поврзано со сериозни здравствени проблеми
Разговорот продолжи околу тоа колку лесно некој може да премине во категоријата „тешко опивање“. Бартлет праша дали две чаши вино секој ден веќе сместуваат некого меѓу „тешките алкохоличари“.
Д-р Вејкман одговори:
„Да. И тоа би ги изненадило повеќето луѓе, нели? За многумина тоа е сосема нормално.“
Бартлет додал дека две чаши вино дневно се многу честа навика, особено кај постарите генерации:
„По работа, за викенд, со секој оброк – тоа би ме направило тежок пијаница.“
Во САД се користи поинаков систем, каде што алкохолот се смета во „стандардни пијалаци“. Според CDC, „тешко опивање“ значи осум или повеќе пијалаци неделно за жени и петнаесет или повеќе за мажи.
Зголемената консумација на алкохол е поврзана со сериозни здравствени проблеми – вклучувајќи рак, срцеви и црнодробни заболувања, мозочен удар, ослабен имунитет, депресија, анксиозност, нарушување на меморијата и потешкотии во учењето, како и нарушени односи со семејството и пријателите.