Според експертите, ова се некои работи што не ги паметиме од детството, односно што сме ги потиснале ако сме имале токсични родители.
Сеќавањата од детството често се нејасни, но за луѓето кои пораснале со токсични родители, одредени моменти можат да бидат целосно потиснати. Ова не се нужно трауматски настани во класична смисла, туку мали, повторувачки ситуации кои го обликувале начинот на кој се перцепираме себеси и другите.
Кога родителите се емоционално недостапни, премногу критични или нестабилни, детето учи да ги потиснува чувствата и да го менува сопственото однесување за да преживее во таква средина. Значи, според експертите, ова се некои работи што не ги паметиме од детството ако сме имале токсични родители.
Децата кои пораснале со токсични родители ретко се сеќаваат на моменти на целосна безгрижност. Наместо игра и безбедност, нивното детство било исполнето со претпазливост - постојани обиди да не направат „нешто погрешно“. Наместо да бидат спонтани, тие рано научиле да го мерат секој збор и акција, што подоцна им го отежнало уживањето во едноставните моменти од животот.
Советниците за ментално здравје објаснуваат дека децата во токсични семејства ретко развиваат чувство на безусловна љубов. Наместо топлина и разбирање, тие добивале љубов преку контрола, вина или тишина. Затоа на многу возрасни им е тешко да се поврзат со сопствените емоции, бидејќи никогаш не научиле дека е безбедно да чувствуваат и изразуваат што ги повредува.
Многу возрасни кои имале токсични родители не можат да се сетат на момент кога почувствувале вистинско прифаќање. Наместо пофалби, добивале критики или споредби со другите, па со текот на времето научиле дека мора да „заслужат“ љубов. Овој модел често се пренесува и во возрасните односи, каде што постојано бараат потврда за сопствената вредност преку одобрувањето на другите луѓе.
Советниците истакнуваат дека луѓето кои пораснале со родители без емпатија честопати не се сеќаваат на нежни гестови - прегратка, утеха или едноставни зборови на поддршка. Наместо тоа, тие се сеќаваат на напнатоста, студот и чувството дека мора да бидат „силни“. Недостатокот на тие мали, но клучни искуства остава длабок белег во зрелоста, бидејќи ги учат другите да сакаат на начин на кој никогаш не биле сакани.
Иако можеби не се сеќаваат на многу работи, луѓето кои пораснале со токсични родители можат да научат да си ја дадат сигурноста, нежноста и љубовта што им биле потребни во тој момент.
