Иако некои европски земји воведоа барање за бесплатна вода од чешма во рестораните и хотелите, Италија со судска одлука потврди дека угостителите немаат таква обврска. Разликите во правилата низ Европа повторно ја отворија дебатата за тоа дали водата е фундаментално право или комерцијална услуга.
Најновата пресуда на италијанскиот Касациски суд потврди дека хотелите и угостителските објекти во Италија не се обврзани да им служат на гостите бесплатна вода од чешма, за разлика од поголемиот дел од Европа.
Оваа одлука повторно ја отвори дебатата за правото на вода во рестораните и хотелите, особено во време кога Европа е погодена од екстремни топлотни бранови, а хидратацијата стана проблем на јавното здравје.
Случајот што доведе до пресудата се случил за време на божикните празници во 2019 година во луксузен хотел во Доломитите. Гостинката имала пакет аранжман од над 5.700 евра со назнака дека „пијалаците се исклучени“.
За време на вечерата, таа побарала вода од чешма, но персоналот ѝ понудил само флаширана вода по цена од 7 евра, одбивајќи ѝ ја дури и опцијата да плати паушал за вода од чешма.
По правна битка низ повеќе инстанци, судот го отфрли нејзиното барање за отштета и потврди дека италијанскиот закон не ги обврзува рестораните и хотелите да служат бесплатна вода од чешма.
Ситуацијата во Европа е нерамномерна и зависи од земја до земја.
Во Шпанија од 2022 година со закон е обврзано сите угостителски објекти да нудат бесплатна вода од чешма како алтернатива на флашираната вода, како дел од политиката за заштита на потрошувачите и намалување на пластичниот отпад.
Португалија има сличен пристап, при што на рестораните не им е дозволено да наплаќаат за вода од чешма или да ја одбијат доколку гостин ја побара. Ова го прави правото на хидратација основна услуга во угостителската индустрија.
Во Франција, постои долгогодишна практика на carafe d'eau, според која рестораните мора да послужат бесплатен бокал вода со оброкот ако гостин нарача јадење.
Во Обединетото Кралство, бесплатна вода мора да биде достапна во сите установи со лиценца за продажба на алкохол, и тоа по барање на гостинот.
Од друга страна, во земји како Германија, Белгија и Холандија, не постои законска обврска, па затоа водата често се наплаќа како и секој друг пијалак, а честопати е поскапа од безалкохолните пијалаци или дури и пивото.
