Најважните знаменитости се наоѓаат во стариот градски центар, кој е под заштита на УНЕСКО. На врвот на карпа, од која погледот се протега кон брегот, а во ведар ден дури и до Хрватска, посетителите шетаат низ музеј на историја на отворено.
Сан Марино е една од најмалите земји во светот, но помалку е познато дека е и една од најстарите, основана во 301 година на 3 септември.
Според легендата, Сан Марино е основан од Свети Марин, кој бегал од прогонот на христијаните.
Малку се знае за Свети Марин, но сите извори укажуваат дека бил скромен каменорезец или ковач од островот Раб (денес во Хрватска). Марин бил христијанин, што не се гледало со поволност во времето на царот Диоклецијан. Тој започнал некои од најлошите прогони на верниците, а тие биле уште почести на Балканот, бидејќи ова е регионот каде што го поминал поголемиот дел од својот живот.
Марин решил да го напушти својот дом на Раб и да се упати кон Апенинскиот Полуостров. Таму основал мал манастир кој на крајот ќе стане сè понаселен и ќе резултира со градот Сан Марино.
Денес, Сан Марино е микродржава во рамките на Италија, па затоа често се поставува прашањето како толку мала нација успеала да преживее во XIX век кога Италија се обединувала?
Италијанскиот револуционер Џузепе Гарибалди бил познат по своите разни кампањи за постигнување обединување. Кога се борел во револуциите од 1848 година, не се прославил многу и бил прогонуван од австриската војска низ Апенините. Нашол засолниште во истиот манастир што го основал Марин. Единствениот услов што му го поставиле локалните власти бил да го исклучат нивниот град од идните обединувања.
Гарибалди се согласил со ова, а новообединетата Италија не вршела притисок врз Сан Марино. Како микродржава, без амбиции за проширување на својата територија, Сан Марино продолжил да ужива во својата независност до ден-денес.
Зафаќа површина од само 61 квадратен километар, што ја прави поголема од Монако и Ватикан, но најмала демократска држава во Европа.
Има два претседатела (капетани-регенти), свое знаме, пасош, фудбалска репрезентација тим и околу 34.000 граѓани кои гордо ги чувуваат својот идентитет и традиции. Го користи еврото, иако не е членка на Европската Унија. Официјален јазик е италијански, а се користи и ромањолски.
Најважните знаменитости на Сан Марино се наоѓаат во стариот град, кој е под заштита на УНЕСКО. На врвот на карпата, од која погледот се протега кон брегот, а во ведар ден дури и до Хрватска, посетителите шетаат низ музеј на историја на отворено.
Стариот град е затворен за сообраќај и наликува на лавиринт од калдрмасти улици, опкружени со масивни камени ѕидови. Три големи кули се поврзани со пешачка патека по гребенот на планината Титано. Некогаш во воена служба, кулите сега се отворени за јавноста и содржат темници, музеј на оружје и шеталиште наречено Вештерска патека.
Зградата на парламентот е отворена за посетители, а во текот на летото се одржува церемонијална смена на стражата на секој час. Стражарите носат стари униформи со црвени панталони и препознатливи капи со ресни.
Сан Марино има и свои уникатни политички обичаи. Државата ја водат двајца капетани-регенти, избрани на секои шест месеци од 1243 година, а церемонијалните настани се одржуваат на 1 април и 1 октомври според строга традиција.
Земјата е поделена на 9 окрузи (castelli), секој со свој капетан кој исто така редовно се избира. Овој систем е дизајниран да спречи некој да држи премногу моќ во свои раце.
Туристите можат да се качат на панорамската жичарница до селото Борго Маџоре, во подножјето на планината, и да ја почувствуваат разликата помеѓу областите.
Во стариот град се наоѓа и Музејот на поштенски марки и монети, со медали, стари марки и првите локални монети од ХIХ и ХХ век.
Освен историјата и архитектурата, Сан Марино е опкружен со природа, идеален за пешачење, планинарење, возење велосипед или стрелаштво.
Кујната се карактеризира со домашни тестенини, како и ликери како што се амарето и пистакјоне, специјалитет од ф'стаци.
Најпознатиот десерт е Торта Тре Монти (Торта трите рида), торта со тенка кора со лешник и чоколаден крем, инспирирана од симболичните кули на градот.
