Повременото несогласување со родителите е нормален дел од растењето, особено кога детето ќе почне да бара поголема независност.
Сепак, начинот на кој детето го изразува своето незадоволство може да покаже дали едноставното бунтување се претворило во непочитување и постојано тестирање на границите.
Децата кои не ги почитуваат своите родители често ги користат следниве фрази јавно.
„Не ми е гајле“
Несогласувањата се очекувани, но оваа реченица испраќа порака дека детето не ги смета мислењата и грижите на своите родители за вредни за внимание. Кога се кажува пред други, може да се сфаќа и како намерно јавно омаловажување, објавува YourTango.
„Ме срамиш“
Децата понекогаш може да се чувствуваат засрамено од своите родители, но проблемот се јавува кога го изразуваат тоа на груб и потценувачки начин. Наместо да објаснуваат што ги мачи, оваа фраза може да го понижи родителот пред другите.
„Зошто да те слушам тебе?“
Самото прашање не мора да биде проблематично ако детето искрено сака да разбере некое правило. Сепак, кога е придружено со сарказам или превртување со очи, тоа може да биде начин да се оспори секое родителско барање.
„Другите родители не се такви“
Со споредување со другите семејства, детето се обидува да ги прикаже своите родители како неразумни затоа што им поставуваат ограничувања. Таквата фраза може да послужи како притисок да добијат поголема слобода или што сакаат.
„Оставете ме на мира“
Децата имаат право да побараат простор и приватност, па затоа оваа фраза не е секогаш знак на непочитување. Проблем може да се појави ако стане автоматски одговор на секој обид на родителот да разговара со детето, да го провери или да понуди совет.
„Тоа не е мој проблем“
Детето може да ја користи оваа фраза за ладно да заврши разговор кога родителот бара помош или се обидува да објасни како нивното однесување влијае на остатокот од семејството. Ова покажува недостаток на интерес за потребите на другите и одбивање да соработува.
„Ќе правам што сакам“
Оваа изјава директно ги отфрла родителските ограничувања и не остава простор за дискусија или компромис. Желбата за поголема слобода е нормален дел од растењето, но исто така подразбира и прифаќање на одговорноста и последиците.
