Доколку сакате да го подобрите вашето здравје, тоа можете да го направите со едноставни и мали промени. Имено, одењето со побрзо темпо би можело да го намали ризикот од широк спектар на проблеми со срцевиот ритам, покажало истражувањето.
Истражувањето, објавено во BMJ Heart, ги анализирало податоците од 420.925 учесници во UK Biobank кои дале податоци за брзината на одење. Од нив, 81.956 дале подетални податоци за времето што го поминале во одење со различно темпо.
Според тоа истражување, нешто повеќе од 6,5% од учесниците имале бавно темпо на одење, 53% имале просечно темпо на одење и 41% имале брзо темпо на одење.
Следењето на овие лица во просек 13 години покажа дека 36.574 учесници (9%) развиле некаква форма на абнормалност на срцевиот ритам.
По земањето предвид на позадинските демографски фактори и факторите на начинот на живот, просечното или брзото темпо на одење било поврзано со 35% односно 43% помал ризик од сите абнормалности на срцевиот ритам, соодветно, во споредба со бавното темпо на одење.
Овие повисоки брзини на одење се исто така поврзани со помал ризик од атријална фибрилација и други срцеви аритмии.
Додека времето поминато во одење со бавно темпо не било поврзано со ризикот од развој на абнормалности на срцевиот ритам, повеќе време поминато во одење со просечно или брзо темпо било поврзано со 27% помал ризик.
Севкупно, околу 36% од поврзаноста помеѓу темпото на одење и сите абнормалности на срцевиот ритам било под влијание на метаболичките и воспалителните фактори.
Демографските фактори и факторите на животниот стил кои биле земени предвид во студијата вклучувале дека учесниците кои пријавиле побрзо темпо на одење имале поголема веројатност да бидат мажи, да живеат во помалку обесправени области и да имаат поздрав начин на живот.
Атријалната фибрилација е состојба во која горните комори на срцето чукаат неправилно и пребрзо, додека вентрикуларните аритмии се јавуваат кога абнормалниот срцев ритам започнува во долните комори.
Проблемите со срцевиот ритам може да го зголемат ризикот од мозочен удар, срцева слабост и срцев удар доколку не се лекуваат. Можат да се појават кога има проблем со електричниот систем што предизвикува отчукување на срцето.
Истражувачите забележаа дека студијата била набљудувачка, што значи дека не може да се извлечат цврсти заклучоци за тоа дали брзото одење е директна причина за помал ризик од абнормалности на срцевиот ритам.
Студијата исто така била ограничена од фактот дека учесниците биле самопријавени и не одразуваа широк опсег на возрасти и етничко потекло. Просечната возраст била 55 години, 55% од учесниците биле жени, а 97% белци.
Оваа студија е прва што ги истражува патиштата кои ја поткрепуваат поврзаноста помеѓу темпото на одење и аритмиите и дава докази дека метаболичките и воспалителните фактори можат да играат улога: побрзото одење го намалува ризикот од дебелина и воспаление, што пак го намалува ризикот од аритмија.
„Ова откритие е биолошки веродостојно бидејќи кумулативните епидемиолошки студии покажаа дека темпото на одење е обратно поврзано со метаболичките фактори како што се дебелината, HbA1c (гликоза на гладно), дијабетес и висок крвен притисок, кои пак се поврзани со ризикот од аритмии“, велат истражувачите, предводени од професорката Џил Пел од Универзитетот во Глазгов.
