Искачувањето на Јаник Синер до самиот врв на светскиот тенис често се поврзува со неговиот талент и дисциплина, заедно со важните совети од Новак Ѓоковиќ, но зад него стои и неговата скромна семејна приказна од италијанските Доломити.
Ново-стариот победник на Вимблдон пораснал во Сесто во областа Болцано во Јужен Тирол. Татко му Јохан работел многу години како готвач, а неговата мајка Зиглинде како келнерка во планинскиот дом Талшлушита во градот Сесто. Поради долгите смени на неговите родители, Јаник научил да биде независен уште како дете, а нивниот пример за работа и саможртва го смета за клучен за неговиот карактер.
Подоцна, семејството развило свој мал семеен бизнис – пансионот Haus Siner во Сесто, каде што Зиглинде го води сместувањето за гостите, додека Јохан, кога не е со синот на турнири, помага во ресторанот. Тоа е семеен објект, далеку од гламурот што некои би го очекувале од родителите на сегашниот „Број 1“.
Синер често истакнува дека неговите родители не се промениле дури ни откако тој станал првиот тенисер во светот и повеќекратен Грен слем шампион.
„Татко ми сè уште готви. Тој сè уште помага во ресторанот. Мајка ми го води нашиот пансион. Тие работат цело време и тоа е она што го сакам кај нив. Тие не промениле ништо поради мојот успех“, рече тој во едно интервју.
Друга работа по која се познати е избегнувањето на јавноста. На Вимблдон 2026, тие дури и одбија покана да седнат во престижната Кралска ложа, сметајќи дека тоа не е за нив. Синер јавно зборуваше за тоа.
„Ги познавам моите родители и ги замолив да дојдат во Кралската ложа, но тоа беше невозможно. Нема дискусија за тоа. Тие имаат други работи што треба да ги прават и јас ги разбирам“, рече Синер по натпреварот против Џенсон Бруксби.
Наместо тоа, тие претпочитаат да го следат својот син од трибините, од неговата „ложа“ или да останат дома, а Зиглинде постојано признава дека честопати не може да ги гледа неговите натпревари до крај поради нејзината трема.
По освојувањето на Австралија Опен во 2024 година, Синнер особено им се заблагодари на своите родители: „Сакам сите да имаат родители како моите. Тие секогаш ми дозволуваа да го изберам мојот пат и никогаш не ме притискаа.“
Токму затоа семејството Синер често се наведува како пример за скромност во врвниот спорт, иако нивниот син стана еден од најпознатите тенисери во светот, тие го задржаа истиот начин на живот и продолжија да го водат својот мал семеен бизнис во Доломитите.
Јаник Синер почнал да скија на тригодишна возраст, а првите натпревари ги имал на осумгодишна возраст. Почнал да игра тенис на седумгодишна возраст, а во исто време, до 12-годишна возраст, бил еден од најдобрите млади скијачи во Италија - на седумгодишна возраст го освоил националното првенство во велеслалом (2008), а на 11-годишна возраст бил вицешампион на земјата (2012).
Додека тренирал скијање, Синер престанал да игра тенис една година на седумгодишна возраст, но татко му го убедил да се врати во спортот.
По враќањето, неговиот прв постојан тренер бил Хериберт Мајр. Дедо му го возел рано наутро во тенискиот клуб Сан Џорџо, каде што тренирал индивидуално со Мајр, бидејќи меѓу децата на негова возраст немало играчи на негово ниво - тој бил значително подобар од своите врсници и напредувал побрзо од постарите деца.
И покрај ова, тенисот бил само негов трет приоритет во тоа време, по скијањето и фудбалот. Наутро учествувал во скијачки трки, а попладне играл фудбал за младинскиот тим на АФЦ Сесто.
На 13-годишна возраст, тој одлучил целосно да се посвети на тенисот и се откажал од скијањето и фудбалот, меѓу другото и поради неговата градба - беше висок, многу слаб и тежеше само 35 килограми. Исто така, повеќе му одговараа индивидуалните спортови, во кои можеше директно да се натпреварува со противникот.
Кон крајот на 2017 година премина во професионалци и тоа беше почеток на одлична кариера, во која досега освои пет Грен слем титули.
