Тенис „под напон“: Дали „белиот спорт“ ја губи репутацијата?

Со звуците на сирените, трепкачките светла и познатата енергија на „градот што никогаш не спие“, овогодинешниот УС Опен тече во наелектризирана атмосфера.

И додека играчите се борат за последниот голем трофеј во сезоната, сè повеќе внимание привлекува однесувањето на теренот, а не резултатите.

„Њујорк знае како да извлече драма од луѓето. Публиката е луда, сè е подигнато на повисоко ниво“, рече четвртата носителка, Американката Џесика Пегула, нагласувајќи го емоционалниот набој на турнирот.

Тој набој доведе до бројни контроверзни ситуации и започна дебати за бонтонот во модерниот тенис.

Од неизвинување за поени „на среќа“ благодарение на мрежата, до сервирање „под рака“, до тактичко искористување на повредите на противникот.

Една од контроверзиите се случи кога Јелена Остапенко од Латвија ја обвини Американката Тејлор Таунсенд дека не ѝ се извинила за поен освоен со топка што поминала благодарение на мрежата.

Вообичаената практика е играчот кој имал среќа во таква ситуација да му се обрати на противникот со гест на извинување (кревање рака).

Сепак, поранешната тенисерка и сегашна аналитичарка Чанда Рубин вели дека во овој конкретен случај извинувањето не било потребно.

„Поенот продолжи откако топката ја допре мрежата. Извинување не беше потребно, дури ни според бонтонот“, вели Рубин.

„Во Америка, ние го нарекуваме faux-pology - лажно извинување - затоа што не е наменето искрено.“

Во САД, извинувањето за net cord поени не е обврска.

Италијанецот Фабио Фоњини исто така го дозна ова, кога Американецот Џенсон Бруксби не му се извини за слична ситуација за време на натпреварот во Оукленд 2022.

„Ми беше кажано дека не е баш прашање на среќа“, рече Бруксби и крена рамена.

Британскиот тенисер Камерон Нори има сличен став.

„Убаво е кога играчот гестикулира, но искрено не ми е важно. Не ми пречи ако молчи“, вели Нори.

Уште поголема контроверзност предизвикува сервисот под рака, потег што не е против правилата, но често предизвикува негодување од публиката.

Австралијанецот Ник Кирјос и Казахстанецот Александар Бублик редовно ја користат оваа тактика против играчи кои се позиционираат далеку зад основната линија.

Сепак, многумина ја сметаат за непочитување, особено ако се користи против повредени или видливо исцрпени противници.

Еден од оние кои отворено се спротивставуваат на оваа тактика е Гркот Стефанос Циципас.

По натпреварот со Германецот Даниел Алтмаер, кој сервираше под рака, тој едвај се ракуваше со него и се впушти во жестока расправија.

Публиката на УС Опен често била на страната на „традицијата“.

За време на натпреварите од четвртото коло, навивачите ги исвиркаа Бублик и Артур Риндеркнеш кога ја пробаа оваа тактика - безуспешно.

„Имаме денови кога некои работи едноставно не функционираат. На крајот, само се обидуваме да го направиме тенисот поинтересен“, рече Јаник Синер, моментално број еден на АТП листата.

Границата помеѓу легитимните тактики и непочитувањето на противникот во модерниот тенис станува сè потенка.

Додека некои ја бранат слободата на изразување и модернизацијата на спортот, други предупредуваат на губење на основната пристојност и фер-плеј.

Како што УС Опен се ближи кон крајот, едно е сигурно - тениската драма во Њујорк не се случува само на семафорот, туку и во начинот на кој се игра.

И сè додека светат светлата на стадионот „Артур Еш“, прашањето што значи да се биде „џентлмен на теренот“ ќе биде релевантно.