Целата ситуација потсетува на сценарио од крими серија: Шефот на белградската полиција Веселин Милиќ организира средба за помирување меѓу два спротивставени криминални клана на 12 мај во „Ресторан 27“, сместен во елитен дел од главниот град. Наместо помирување, Саша Вуковиќ, познат како Бошке, со пиштол пука во Александар Нешовиќ, познат како Баја, и го убива.
Потоа беа уапсени десет лица, вклучувајќи го и сега веќе поранешниот началник на белградската полиција Веселин Милиќ. Тој ги прикривал доказите со полициско обезбедување. Затоа беше обвинет за непријавување и прикривање кривично дело. Неколку медиуми, повикувајќи се на полициски извори, објавија дека телото на убиениот маж е пронајдено изгорено во Шимановци, на 30 километри од Белград.
Сепак, српскиот претседател Александар Вучиќ на прес-конференција изјави дека телото на убиениот маж сè уште не е пронајдено и дека потрагата е во тек. Некои адвокати веќе предупредија дека бројните изјави на Вучиќ ја попречуваат истрагата и се обид за контрола на штетата, пишува Deutsche Welle.
Интересно е што министерот за полиција Ивица Дачиќ воопшто не се огласи откако беше извршено злосторството.
Скандалозниот факт дека еден од клучните шефови на српската полиција е во близок контакт со криминални кругови и дека ги прикрил трагите од убиството, ја шокираше српската јавност.
Владата, од друга страна, се обидува да го минимизира настанот на секој можен начин, но адвокатот и поранешен началник на полицијата Божо Прелевиќ за DW вели дека „овој настан сведочи за метастазата на режим кој не може да функционира без криминал“:
„Криминалците, од друга страна, сакаат да имаат некаква компензација и апанажа за она што го прават за владата. По природа, сега има конфликт, а потоа имаме претседател кој се занимава само со прикривање на аферата. Сето ова заедно остава горчлив вкус на распадната држава во која никој не ја врши власта, а потоа се прашуваат зошто нема отворање поглавја и напредок во европските интеграции“, вели Прелевиќ.
Политикологот Дејан Бурсаќ смета дека овој скандал нема да биде лесен за прикривање и оценува дека „оваа афера доста ја потресе јавноста“:
„Тука немаме случај на некоја обична корупција, или некој обичен контакт со некои сомнителни ликови. Мислам дека ова е многу потешка ситуација, и за институциите и за режимот на Александар Вучиќ.
Очигледно е оценето дека јавноста не треба да се остави сама да извлекува заклучоци, и затоа претседателот на Србија сега мора да ја нуди својата верзија на вистината секој ден. Тој дури и се чини лут на полицијата, како да не е јасно дека полицијата е еден од столбовите на зачувување на режимот, кој главно се одржува со сирова сила“, истакнува соговорникот на DW.
Многумина наведуваат дека таква афера во која било цивилизирана земја би довела до пад на владата и нови избори. Властите во Србија, како и обично, имаат поинаква пресметка и работат на разводнување на приказната, вклучувајќи ја војската во потрагата по телото и прикривајќи го скандалот со некаков вид статистика за општ пад на кривичните дела и убиствата.
Божо Прелевиќ забележува дека „владата не може да падне во Србија, кога воопшто немаме влада“:
„Имаме премиер кој работи два дена во неделата, а остатокот од времето е во приватна клиника. Затоа имаме само еден човек, автократ кој ги згазил сите институции. Само тој може да падне. Нема одговорност. Инаку, ништо не би се случило со Србија ако премиерот Ѓуро Мацут падне, бидејќи тоа нема да се забележи, ниту пак ќе направи никаква разлика. Големото прашање е дали имаме министер за полиција и дали му е дозволено да поднесе оставка? Имаме градоначалник на Белград кој е или во Италија или тренира ватерполисти. Вучиќ направи влада каква што не постои никаде во светот“, оценува Прелевиќ за DW.
Сосема е сигурно дека барем министерот за полиција, а веројатно и целата влада, би поднеле оставка во голем број земји низ светот, вели Дејан Бурсаќ и додава:
„Тоа ни кажува на што ја темели Српската напредна партија својата влада. Нема закони, нема институции, нема здрав разум или нешто што би укажувало на некаков морал и пристојност. Само суво зачувување на власта со тоа што од една страна се користат средства за сила, а од друга страна се продава магла за двата милиони гласачи што ви се потребни за да бидете на власт. Тие не се заинтересирани за никаква друга форма на власт“, изјави Бурсаќ за DW.
Репертоарот на изјави на Александар Вучиќ по избувнувањето на оваа афера е широк. Тој започна, по 14 години владеење, со закани. Исто така, имаше и бизарна најава за „усвојување на нов закон според кој на полицајците ќе им биде забрането да штитат луѓе од подземјето“. Апсењето на Веселин Милиќ и други полицајци за владата е исто така доказ дека „нема заштитени луѓе“.
Законите на која било демократска држава, па дури и на Србија денес, не дозволуваат таква врска помеѓу полицијата и организираниот криминал. Ова само покажува колку далеку паднала Србија, коментира Божо Прелевиќ, и истакнува дека „дополнително, интересна е и најавата за отворање веб-страница каде што граѓаните ќе можат да пријавуваат арогантни функционери на СНС“:
„А овие арогантни функционери на СНС се користат токму за да се закануваат и да всадуваат страв кај луѓето да гласаат за СНС. Вучиќ, се разбира, не вели дека нема арогантни функционери или „ќе направиме сè за да нема дилери на дрога“, туку дека полицијата нема да може да ги заштити дилерите на дрога. Логиката повеќе не постои тука и живееме од скандал до скандал, а секој од овие скандали одзема животи“, нагласува Прелевиќ.
Ако дилерите на дрога имаат полициски значки или значки на тајната служба, сосема е јасно која партија им дозволила да ги имаат тие значки, забележува Дејан Бурсаќ и вели „ако имаат полициско обезбедување, сосема е јасно со чие одобрение е направено тоа“:
„Во текот на изминатата година и пол протести, можевме да видиме кој, заедно со полицијата, се обидува да го брани режимот од граѓаните. Има и криминалци и бандити, хулигани, и тие се под директна или индиректна заштита на полицијата. Вучиќ го кажа истото кога дојде на власт, а сега, по толку години апсолутна власт на хиперкорумпирана партија, наводно се враќа на тоа како ќе се бори против неа. Мислам дека времето за тоа е малку завршено и не сум сигурен колку овие трикови можат да функционираат во Србија денес“, заклучува Бурсаќ за DW.
