Судската постапка против Владимир и Милјана Кецмановиќ, родителите на момчето кое го изврши масакрот во белградското основно училиште „Владислав Рибникар“, влезе во последна фаза, а првостепената пресуда е закажана за 18 јуни. Обвинителството бара максимални казни, сметајќи дека родителите сносат кривична и морална одговорност за занемарување на детето и овозможување пристап до оружје, пишува Blic.
За време на завршните зборови на обвинителството, семејствата на оштетените и одбраната, излегоа на виделина претходно непознати и шокантни детали за семејството на момчето убиец. Јавноста во судницата беше шокирана кога беа прочитани пораки од мобилните телефони на момчето и неговата мајка Милјана.
Вознемирувачката преписка започнала уште во 2020 година, кога момчето ѝ напишало на мајка си: „Те мразам“. Таа одговорила: „Во училиште сум, не се срами од мене, јас сум твоја мајка, треба да бидеш горд“. Само неколку дена подоцна, таа му испратила порака: „Е*и се, сине“.
На можен претходен излив на насилство укажува и пораката што Милјана му ја испратила на својот син: „Што правите? Зошто имаш потреба така да се однесуваш со сестра ти?“
Адвокатите откриле и дека ноќта пред масакрот, додека неговата помлада сестра била во собата со него, момчето на интернет гледало експлицитна содржина во која се вклучени луѓе и животни. Тие нагласија дека родителите немале контрола врз тоа што прави нивниот син, ниту пак покажале желба да го следат.
Завршните зборови на семејствата на убиените предизвикаа тага во судницата. Драгана Анѓелковиќ, мајката на убиената Мара, со солзи се присети на последниот пат кога ја видела својата ќерка во мртовечницата. „Таа не го заслужуваше ова. Имаше 6 прострелни рани, од кои едната беше во срцето. Немаше шанси“, рече таа, додавајќи дека момчето убиец „дури и не се поколебало“ за време на пукањето.
Нина Кобиљски, мајката на убиената Ема, раскажа како на погребот на нејзината ќерка ја скриле раната од куршум на главата со лента за глава, а раната на градите со нејзината омилена облека. „Оваа пресуда не е борба за враќање на минатото, туку за спасување на иднината“, рече таа.
Правниот застапник на семејството Мартиновиќ прочита писмо од постарата сестра на убиената Катарина, упатено до обвинетите: „Таа донесе колачиња, тој донесе куршуми. Вие ми ја одзедовте сестра ми. Не се залажувајте, вие сте виновни“.
Мајката на убиениот Андрија, Сузана Чикиќ-Станковиќ, рече дека родителите на момчето убиец не прават разлика помеѓу грижа за дете и негово воспитување, и откри дека Милјана Кецмановиќ ѝ рекла во судницата за време на судењето: „Срам да ти е“.
Нинела Радичевиќ, мајката на Ана Божовиќ, рече дека чувствувала дека нејзината ќерка не е убиена од момчето, туку од Владимир и Милјана Кецмановиќ со нивното воспитување. Сестрата на убиениот обезбедувач Драган Влаховиќ, Радица, се сети на својот брат како на човек кој ги сакал децата, нагласувајќи дека сила ѝ даваат мајките на жртвите кои се однесуваат достоинствено, без ниту еден лош збор упатен кон обвинетите.
Адвокатите на повредените семејства беа експлицитни во своите излагања. Горан Петронијевиќ нагласи дека детето не се раѓа како криминалец и дека сè можеби ќе беше поинаку доколку таткото на момчето убиец го однесеше синот на литургија наместо на стрелиште.
Неговиот колега Марко Јанковиќ го нагласи целосното отсуство на одговорност на таткото: „Срамно е што главата на семејството не се обвинува себеси“. Јанковиќ додаде дека ако Владимир Кецмановиќ ја добие максималната казна што ја бара обвинителството, тоа ќе значи само 1 година и 2 месеца затвор за секоја жртва.
