Израел се обидува да ги смири тензиите со Турција и Сирија по неодамнешниот воздушен напад врз воздухопловната база Абу ал-Духур, а истовремено се обидува да ги поправи нарушените односи со американскиот пратеник и близок соработник на Доналд Трамп, Том Барак.
Израелските сили извршија напад врз сириска база, тврдејќи дека таа се подготвува да смести турски војници, тврдење што Анкара и Дамаск силно го негираа. Овој потег го поттикна американскиот претставник за Сирија и амбасадор во Турција, Том Барак, јавно да го критикува Тел Авив, нарекувајќи го нападот „непотребна ескалација“ и велејќи дека Израел не ги информирал однапред Вашингтон или Дамаск.
Иако израелскиот министер за одбрана, Исраел Кац, првично го обвини Барак за давање лажни изјави, израелските претставници брзо ја сменија својата реторика. Сфаќајќи дека Барак е клучна фигура на Трамп која нема да биде заменета, израелските претставници сега нагласуваат дека тој не смее да биде проблемот, туку дел од решението.
За да ги ублажат последиците и да отворат дипломатски канали, шефот на Мосад, Роман Гофман, ја презеде водечката улога во преговорите. Гофман се сретна со сирискиот министер за надворешни работи, Асад ал-Шибани, во Јордан, под покровителство на САД. Разговорите се фокусираа на безбедносните аранжмани долж израелско-сириската граница и на намалувањето на тензиите со Турција.
Средбата означува значајна промена во израелската стратегија, бидејќи наместо целосно да се фокусира на блокирање на турското влијание во Сирија, во израелските безбедносни кругови расте поддршката за привремен договор со Дамаск.
Предложениот договор би можел да вклучува ограничувања за тешко оружје во близина на израелската граница, гаранции од САД и пошироки договори што ја вклучуваат Турција. Ова би го ставило израелско-турското соперништво под контрола и би спречило директен конфликт на сириска почва.
За Тел Авив, промената на политиката значи трансформирање на сириското прашање од отворена конфронтација со Анкара и Дамаск во трилатерална безбедносна рамка поддржана од Вашингтон, со Том Барак позициониран во самиот центар на процесот.
